Dział: Historia powszechna

W monografii Frederick II: Architect of Prussia’s Power Based on Territorial Annexations after 1740 skoncentrowano się na ukazaniu czynników, które doprowadziły do przekształcenia Prus w jedno z najpotężniejszych państw Europy, obok takich potęg jak Wielka Brytania czy Francja epoki Ancien Régime. Fryderyk II zrealizował ten cel przede wszystkim dzięki zdobyciu Śląska w 1740 r. Obejmując władzę, odziedziczył państwo o znaczeniu regionalnym. Bez aneksji Śląska i włączenia go do monarchii pruskiej przebudowa państwa oraz stworzenie z niego potęgi gospodarczej nie byłyby możliwe. Wojna o Śląsk stanowiła dla Prus dziejową szansę i w 1740 r. stała się strategicznym celem Fryderyka II. Konflikt ten trwale zmienił trajektorię rozwoju państwa Hohenzollernów. Podstawą budowy potęgi Prus stało się zajęcie Górnego Śląska – regionu zasobnego w rudy żelaza i węgiel kamienny, czyli fundamentów przemysłu ciężkiego i zbrojeniowego, które stały się „kołem zamachowym” rozwoju gospodarczego państwa. W monografii ukazano, że do 1740 r. Górny Śląsk – mimo bogatych złóż surowcowych – pozostawał biedniejszą częścią śląskiej prowincji Habsburgów. Sukces Prus nie wynikał więc jedynie z faktu aneksji tego obszaru, lecz z konsekwentnej polityki Fryderyka II, opartej na odgórnym instytucjonalizmie i podporządkowaniu gospodarki, administracji, polityki, wojska oraz przemysłu centralnej instytucji – królowi. Był to długotrwały proces budowy silnych instytucji stymulujących rozwój strukturalny państwa. Fryderyk II uczynił z prowincji środkowych fundament potęgi Prus. Natomiast w prowincjach wschodnich, gdzie dominował system feudalny, a podstawą dochodu było rolnictwo, pozostał tradycyjny kompleks gospodarczy oparty na instytucjach wyzysku. Król nie zmienił zasadniczych fundamentów ekonomicznych tych regionów, ale zainicjował stopniowe, ewolucyjne przekształcenia w rolnictwie. Kluczowym elementem modernizacji państwa było włączenie do gospodarki monetarnej najliczniejszej grupy społecznej – chłopów. Monografia ukazuje zatem czynniki, które sprawiły, że Prusy stały się jednym z najpotężniejszych państw Europy, uwzględniając centralny czynnik – politykę odgórnego instytucjonalizmu Fryderyka II – oraz rolę poszczególnych prowincji: środkowych z Górnym Śląskiem, wschodnich i zachodnich.

Frederick II: Architect of Prussia’s Power Based on Territorial Annexations after 1740 This groundbreaking monograph reveals the forces that transformed Prussia from a modest regional state into one of Europe’s greatest powers—ranked alongside Britain and France of the Ancien Régime. At the heart of this transformation stood Frederick II, whose bold annexation of Silesia in 1740 set Prussia on an entirely new trajectory. When Frederick ascended the throne, Prussia lacked the stature of a major power. Without the incorporation of Silesia, neither the reconstruction of the state nor its rise as an economic powerhouse would have been possible. The Silesian War offered Prussia a historic opportunity and, in 1740, became Frederick’s central strategic objective. The conflict permanently reshaped the development of the Hohenzollern monarchy. The conquest of Upper Silesia—rich in iron ore and hard coal, the foundations of heavy industry and military production—became the driving force behind Prussia’s economic expansion. The book demonstrates that before 1740, Upper Silesia, despite its abundant resources, remained one of the poorer regions of the Habsburg province. Prussia’s success was therefore not merely the result of territorial gain, but of Frederick’s consistent top-down institutionalism: a policy subordinating the economy, administration, military, and industry to a single central authority—the king himself. This long-term project of building strong institutions stimulated Prussia’s structural transformation. Frederick II turned the central provinces, including Upper Silesia, into the backbone of Prussian power. In the eastern provinces, where feudal structures and an agrarian economy dominated, the king refrained from altering the fundamental economic order but initiated gradual reforms in agriculture. A crucial element of modernization was the incorporation of the largest social group—the peasantry—into the monetary economy. This monograph uncovers the key factors that enabled Prussia to emerge as one of Europe’s most formidable states. It highlights Frederick II’s central role—his policy of top-down institutionalism—and examines the distinct contributions of the kingdom’s middle (with Upper Silesia), eastern, and western provinces. A compelling, richly documented study of how political will, institutional innovation, and strategic territorial expansion forged a modern European power.

   Kod QR:    Co to jest?
    Więcej informacji

B5, str. 312

ISBN: 978-83-286-0305-9